Sunday, 6 January 2019

គ្រួសារ​យុវជន​បាត់​ខ្លួន​ក្នុង​អំពើ​ហិង្សា​ផ្លូវ​វ៉េងស្រេង​ប៉ះពាល់​ផ្លូវចិត្ត​ខ្លាំង​ព្រោះ​គ្មាន​ដំណឹង​កូន


ដោយ មួង ណារ៉េត
2019-01-05

ឪពុក​ម្តាយ និង​ប្អូន​ស្រី​របស់​យុវជន ខឹម សុផាត ដែល​បាត់​ខ្លួន​ក្នុង​ករណី​ហិង្សា​នៅ​ផ្លូវ​ វេង ស្រេង កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០១៤ ផ្ដល់​​បទ​សម្ភាសន៍​​ដល់​​វិទ្យុ​​អាស៊ី​សេរី កាល​​ពី​​ថ្ងៃ​​ទី​៣ ខែ​​មករា ឆ្នាំ​២០១៦។
ឪពុក​ម្តាយ និង​ប្អូន​ស្រី​របស់​យុវជន ខឹម សុផាត ដែល​បាត់​ខ្លួន​ក្នុង​ករណី​ហិង្សា​នៅ​ផ្លូវ​ វេង ស្រេង កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០១៤ ផ្ដល់​​បទ​សម្ភាសន៍​​ដល់​​វិទ្យុ​​អាស៊ី​សេរី កាល​​ពី​​ថ្ងៃ​​ទី​៣ ខែ​​មករា ឆ្នាំ​២០១៦។
 រូបថត៖ RFA



ម្ដាយ​ឪពុក​យុវជន​បាត់​ខ្លួន ក្នុង​អំពើ​ហិង្សា​បាញ់សម្លាប់​កម្មករ​រោងចក្រ នៅ​ផ្លូវ​វ៉េងស្រេង អះអាង​ថា ពួកគាត់​មាន​បញ្ហា​ផ្លូវចិត្ត និង​បញ្ហា​លំបាក​ក្នុង​ជីវភាព​ខ្លាំង ព្រោះ​គ្មាន​ដំណឹង​កូន ក្រោយ​បាត់​ខ្លួន​អស់​រយៈពេល​ប្រាំ​ឆ្នាំ មក​ហើយ តាំងពី​ដើម​ខែ​មករា ឆ្នាំ​២០១៤​មក។

លោកស្រី អ៊ិន លក្ខិណា និង លោក ខឹម សឿន ដែល​ជា​ម្ដាយ​ឪពុក​របស់​យុវជន ខឹម សុផាត ដែល​បាត់​ខ្លួន និង​បាត់​ដំណឹង​សូន្យឈឹង​នោះ ថ្លែងប្រាប់​អាស៊ីសេរី កាលពី​ថ្ងៃ​ទី៤ ខែ​មករា ថា​គ្រួសារ​របស់​ពួកគាត់ មិន​ដឹង​រក​វិធី​ណា​ដើម្បី​កាត់ចិត្ត ចំពោះ​ការបាត់បង់​កូន​ដ៏​ជាទី​ស្រលាញ់ និង​ជា​អ្នករក​ចំណូល​ក្នុង​គ្រួសារ ដ៏​សំខាន់​មួយ​នេះ នោះ​ទេ។



កាលពី​៥​ឆ្នាំមុន នៅ​ថ្ងៃ​ទី​៣ ខែ​មករា ឆ្នាំ​២០១៤ កម្មករ​កម្មការិនី​រាប់​ម៉ឺន​នាក់ បាន​ផ្ទុះ​ការ​តវ៉ា​នៅ​ផ្លូវ​វ៉េងស្រេង ទាមទារ​ដំឡើង​ប្រាក់​ឈ្នួល ១៦០​ដុល្លារ ក្នុង​មួយ​ខែ ដែល​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​កងកម្លាំង​ចម្រុះ​របស់​របប​លោក ហ៊ុន សែន បើក​ការ​បង្ក្រាប ដោយ​បាញ់​គ្រាប់កាំភ្លើង​ពិត ទៅលើ​កម្មករ បណ្ដាល​ឲ្យ​កម្មករ ៤​នាក់​ស្លាប់ យុវជន ខឹម សុផាត បាត់​ខ្លួន និង​របួស​ជាង ៤០​នាក់។

តាំងពី​បាត់​កូនប្រុស លោកស្រី អ៊ិន លក្ខិណា បញ្ជាក់​បន្ថែម​ថា ស្ថានភាព​ផ្លូវចិត្ត​របស់​លោកស្រី និង ស្វាមី ធ្លាក់​ចុះ​ដុនដាប​ខ្លាំង​ជា​លំដាប់ តាំងពី​បាត់​កូន និង​ជាពិសេស​នៅ​ពេល​ដែល​ពួកគាត់ ឃើញ​ការ​ជួប​ជុំ​គ្នា​សប្បាយ​ក្អាកក្អាយ​របស់​ក្រុម​គ្រួសារ​គេ ពេល​ដល់​រដូវ​បុណ្យទាន​ម្តងៗ។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ ឲ្យ​តែ​ដល់​ដើមខែ​មករា ដែល​ជា​ខួប នៃ​ការ​បាត់​យុវជន ខឹម សុផាត នោះ​រឹតតែ​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះទង្គិច​ផ្លូវចិត្ត​ខ្លាំង​ថែមទៀត៖ «គេ​ឲ្យ​ពួក​ខ្ញុំ​កាត់ចិត្ត​! កាត់ចិត្ត​យ៉ាងម៉េច​? ខ្ញុំ​ចង់​សួរ ថាបើ​អ្នក​បាត់​កូន​ដូច​រូប​ខ្ញុំ តើ​អ្នក​កាត់​បាន​ដែរ​ឬ? បើ​ខ្ញុំ​កាត់ចិត្ត​មិនបាន​ទេ​។ ថ្ងៃខែ​ណា ក៏​ខ្ញុំ​នៅតែ​នឹកឃើញ។ ដល់​ថ្ងៃទី៣ ខែ​មករា ខ្ញុំ​តែងតែ​ស្រក់​ទឹកភ្នែក​រហូត នឹកឃើញ។ បើ​ខែ​បុណ្យ​ភ្ជុំបិណ្ឌ ឬ​ចូលឆ្នាំ ខ្ញុំ​តែងតែ​សោកសៅ​រហូត មិន​អាច​រកស៊ី ឬ​រក​អ្វី​កើត​ទេ ព្រោះ​អី​នឹក​ឃើញ​តែ​កូន។ ឃើញ​កូន​គេ​មក គឺ​នឹកឃើញ»។

បន្ថែម​ទៅលើ​ស្ថានភាព​លំបាក ផ្នែក​ផ្លូវចិត្ត​នេះ លោកស្រី​ថា ជីវភាព​គ្រួសារ​លោកស្រី កាន់តែ​យ៉ាប់យ៉ឺន​ខ្លាំង​ជា​លំដាប់​ដែរ ម្យ៉ាង​គឺ​ដោយសារតែ​បាត់​បង្គោល​គ្រួសារ ព្រោះ​កាល​មិនទាន់​បាត់​កូន កូន​លោក​ស្រី​ផ្ញើ​លុយ​ប្រាក់ខែ បាន​ពី​ការងារ​នៅ​រោងចក្រ​រាល់​ខែ ដើម្បី​ជួយ​ដោះស្រាយ​ជីវភាព​ប្រចាំថ្ងៃ។ ប៉ុន្តែ ពេល​បាត់​យុវជន ខឹម សុផាត ស្វាមី​របស់​លោក​ស្រី ក៏​សោកសង្រេង និង​មាន​បញ្ហា​សុខភាព​ប្រចាំ​កាយ​ដែរ៖ «គ្រួសារ​ខ្ញុំ តាំងពី​បាត់​កូន​ហ្នឹង​មក ឪ​វា​ក៏​ឈឺ ទាល់ច្រក​ដូច​បាក់​ដៃ​ម្ខាង ព្រោះ​គ្មាន​នរណា​ទីពឹង»។

ទោះ​ក្នុង​ស្ថានភាព​គ្មាន​ទីពឹង និង​លំបាក​ទាំង​ផ្លូវ​សេដ្ឋកិច្ច និង​ផ្លូវចិត្ត​បែបនេះ​ក្តី ក៏​លោកស្រី​ថា​គ្មាន​អាជ្ញាធរ​មូលដ្ឋាន​ណា​យកចិត្តទុកដាក់​ជួយ​នោះ​ឡើយ។ លោកស្រី ថា​លោកស្រី គ្មាន​អ្វី​ក្រៅពី​ម្រាមដៃ​ដប់ អង្វរ​សុំ​ស្ថាប័ន​ពាក់ព័ន្ធ​ទាំងអស់ ឲ្យ​ជួយ​រក​យុត្តិធម៌ ដល់​ក្រុម​គ្រួសារ​លោកស្រី​ផង៖ «ខ្ញុំ​សូម​សំណូមពរ​ដល់​អង្គការ​គ្រប់​ជាន់ថ្នាក់ ក្នុង​ប្រទេស​ក្រៅ​ប្រទេស រួម​ទាំង​អង្គការសហប្រជាជាតិ​ផង សូម​រក​យុត្តិធម៌​ឲ្យ​កូន​ខ្ញុំ និង​អ្នក​ស្លាប់​ផង។ តើ​យុត្តិធម៌​នៅឯណា?»។

យុត្តិធម៌​នេះ បើ​តាម​មន្ត្រី​សិទ្ធិមនុស្ស គឺ​នៅ​ឆ្ងាយ​ដូច​ជើងមេឃ​ឯណោះ។ អ្នកគ្រប់គ្រង​បច្ចេកទេស​ការិយាល័យ​ស៊ើបអង្កេត នៃ​អង្គការ​សិទ្ធិមនុស្ស​លីកាដូ (LICADHO) លោក អំ សំអាត ស្នើ​ឲ្យ​អាជ្ញាធរ​នៃ​របប​លោក ហ៊ុន សែន បើក​ការស៊ើបអង្កេត​ដោយ​ឯករាជ្យ និង​ត្រឹមត្រូវ​មួយ ដើម្បី​យ៉ាងហោចណាស់​ផ្ដល់​ដំណឹង និង​ភស្តុតាង​សមស្រប ដល់​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​យុវជន​បាត់​ខ្លួន ខឹម សុផាត ដើម្បី​ឲ្យ​ពួកគាត់​អស់ចិត្ត​ដែរ។

ប៉ុន្តែ អ្នកនាំពាក្យ​ក្រសួងមហាផ្ទៃ​លោក ខៀវ សុភ័គ ធ្លាប់​អះអាង​រួច​ទៅ​ហើយ ថា​គណៈកម្មការ​ស្រាវជ្រាវ​ដែល​របប​លោក ហ៊ុន សែន បង្កើត​ដើម្បី​ពិនិត្យ​ករណី​នេះ បាន​បញ្ចប់​ការងារ​របស់​ខ្លួន​ទៅ​ហើយ ដោយ​រក​មិន​ឃើញ​ថា មាន​ករណី​បាត់​ខ្លួន​នេះ​ទេ។

ម្ដាយ​យុវជន ខឹម សុផាត ថាបើ​កូនលោក​ស្រី​ស្លាប់ យ៉ាងហោចណាស់ ក៏​លោកស្រី​បាន​ទទួល​សព​កូន យក​មក​ធ្វើបុណ្យ​ដែរ មិន​ត្រូវ​ស្ងាត់បាត់​ឈឹង គ្មាន​ដំណឹង​សោះ​បែបនេះ​នោះ​ឡើយ ហើយ​អាជ្ញាធរ ក៏​មិន​ត្រូវ​ព្រងើយកន្តើយ ចំពោះ​ភាព​អយុត្តិធម៌​របៀប​នេះ​នោះ​ដែរ៕

No comments: