សុ ជីវី
2018-08-24
rfa
សកម្មភាពដឹកជញ្ជូនឈើពីក្នុងឧទ្យានជាតិវីរជ័យ ក្នុងខេត្តរតនគិរី ប្រទេសកម្ពុជា ទៅប្រទេសវៀតណាម កាលពីខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១៧។ Photo courtesy of EIA
Photo courtesy of EIA
ដែនជម្រកសត្វព្រៃជាង ១០កន្លែង នៅខេត្តភាគឦសាន រួមទាំង តំបន់ឧទ្យានជាតិវីរៈជ័យ ក្នុងខេត្តរតនគិរី និងខេត្តស្ទឹងត្រែង សុទ្ធសឹងទទួលរងការកាប់ឈើធ្វើអាជីវកម្មខ្លាំងក្លា ក្នុងនោះមានព្រៃការពារខ្លះត្រូវបាត់បង់ឈើមានតម្លៃទាំងស្រុង។ អ្នកឃ្លាំមើលបរិស្ថានថា ក្រុមឧកញ៉ាច្រើនរូប បានប្រើគ្រប់មធ្យោបាយ ប្រមូលឈើខុសច្បាប់ធំៗ ធ្វើអាជីវកម្មទ្រង់ទ្រាយធំក្នុងព្រៃអភិរក្ស ដែលការពារដោយព្រះរាជក្រឹត្យ និងអនុក្រឹត្យ។
អ្នកឃ្លាំមើលបរិស្ថានរកឃើញថា ប្រភពចម្បងដែលនាំឲ្យកើតមានបទល្មើសព្រៃឈើក្នុងព្រៃអភិរក្ស គឺការផ្តល់ដីសម្បទានសេដ្ឋកិច្ច ឲ្យក្រុមហ៊ុនឯកជន ក្នុងព្រៃស្រោងសម្បូរដោយធនធានធម្មជាតិមានតម្លៃ និងជាកន្លែងអាស្រ័យផលរបស់ជនជាតិដើមភាគតិចលក្ខណៈប្រពៃណី។ ពួកគេរកឃើញថា ក្រុមហ៊ុនដែលទទួលបានដីសម្បទានសេដ្ឋកិច្ចទាំងនោះ មិនអភិវឌ្ឍន៍អ្វីក្រៅធ្វើអាជីវកម្មឈើខុសច្បាប់លក់នៅក្រៅប្រទេស។
ទីប្រឹក្សាបណ្ដាញសហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិច ខេត្តមណ្ឌលគិរី លោក ក្រើង តុលា អង្កេតឃើញថា បើទោះបីជា ដែនជម្រកសត្វព្រៃចំនួន៥ ក្នុងខេត្តនេះបានចុះបញ្ជីជាព្រៃអភិរក្សក្តី តែបទល្មើសព្រៃឈើនៅតែកើតមានច្រើន ជាពិសេសគឺការផ្តល់ដីសម្បទានសេដ្ឋកិច្ច។ លោកអង្កេតឃើញថា ដែនជម្រកសត្វព្រៃភ្នំណាំលៀរ ដែនជម្រកសត្វព្រៃភ្នំព្រេច ដែនជម្រកសត្វកែវសីមាដែលធ្លាប់សំបូរដោយព្រៃស្រោង និងជាទីតាំងជ្រករបស់សត្វព្រៃកម្ររស់នៅ ដូចជា សត្វខ្ទីង និងសត្វដំរីព្រៃជាដើម កំពុងទទួលរងការកាប់យកឈើឥតឈប់ឈរ ហើយឈើដែលកាប់ទាំងនោះ ភាគច្រើនដឹកជញ្ជូនទៅលក់នៅប្រទេសវៀតណាម។ «»
លោក ក្រើង តុលា រំឭកថា កន្លងទៅ ក្រុមហ៊ុនសម្បទានសេដ្ឋកិច្ច មេហ្គា ហ្វើស (Mega First Corporation Berhad) ធ្លាប់មានជម្លោះដីធ្លីជាមួយសហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិចព្នង ដោយសារក្រុមហ៊ុននេះ ឈូសឆាយដីប៉ះពាល់តំបន់កប់សព ដីព្រៃអារក្ស និងតំបន់ប្រភពទឹកអូរធម្មជាតិសហគមន៍ ដែលឋិតក្នុងដែនជម្រកសត្វព្រៃភ្នំណាំលៀរ។
នៅខេត្តមណ្ឌលគិរី មានដែនជម្រកសត្វព្រៃចំនួន៥ រួមមាន ដែនជម្រកសត្វព្រៃកែវសីមា ដែនជម្រកសត្វព្រៃភ្នំព្រេច ដែនជម្រកសត្វព្រៃស្រែពក ដែនជម្រកសត្វព្រៃភ្នំណាំលៀរ និងដែនជម្រកសត្វព្រៃលំផាត់។ ដែនជម្រកសត្វព្រៃទាំងនោះ គឺសុទ្ធសឹងទទួលរងការកាប់ឈើមានតម្លៃជាប្រព័ន្ធ បើទោះបីជារបបក្រុងភ្នំពេញ បានបញ្ជូនមន្ត្រីឧទ្យានុរក្សរបស់ក្រសួងបរិស្ថានប្រចាំការផ្ទាល់នៅតំបន់នោះក្ដី។ សកម្មជនបរិស្ថាន ថា មកទល់ពេលនេះ ដែនជម្រកសត្វព្រៃស្រែពក ត្រូវបានក្រុមឧកញ៉ាកាប់ឈើមូលធំៗមានតម្លៃអស់ទាំងស្រុង រីឯដែនជម្រកសត្វព្រៃភ្នំណាំលៀរ ក៏ទទួលរងការកាប់ឈើធំៗ អស់ស្ទើរគ្មានសល់ ហើយបច្ចុប្បន្ននៅសេសសល់តែឈើមិនទាន់គ្រប់អាយុ និងគ្មានតម្លៃអាចប្រើប្រាស់បាន។
ដែនជម្រកសត្វព្រៃភ្នំណាំលៀ ត្រូវបានអតីតព្រះមហាក្សត្រ នរោត្តម សីហនុ ចេញព្រះរាជក្រឹត្យ ដាក់ជាតំបន់អភិរក្ស កាលពីថ្ងៃទី១ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៩៣ ឋិតនៅក្នុងស្រុកពេជ្រាដា ខេត្តមណ្ឌលគិរី ដែលមានផ្ទៃជាង ៤ម៉ឺនហិកតារ (៤៧.៥០០)។
រីឯដែនជម្រកសត្វព្រៃភ្នំព្រេច ត្រូវបានអតីតព្រះមហាក្សត្រ នរោត្តម សីហនុ កំណត់ជាតំបន់អភិរក្ស តាមព្រះរាជក្រឹត្យកាលពីខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៩៣ មានផ្ទៃដីជាង ២២ម៉ឺនហិកតារ (២២២.៥០០) ឋិតនៅស្រុកកោះញ៉ែក ស្រុកកែវសីមា ខេត្តមណ្ឌលគិរី និងស្រុកស្នួល ខេត្តក្រចេះ។ តែមកទល់ពេលនេះព្រៃអភិរក្សមួយនេះ បានទទួលរងការកាប់យកឈើមានតម្លៃយ៉ាងពេញទំហឹង ដែលមានក្រុមឧកញ៉ាជាច្រើនរូប បង្កើតដេប៉ូអារឈើនៅតំបន់នោះ និងមានរោងចក្រអារឈើ ១៣កន្លែង អារច្រៀកឈើមូលធំៗ ដឹកទៅលក់នៅប្រទេសវៀតណាម ឆ្លងកាត់ភូមិសាស្ត្រស្រុកស្នួល ខេត្តក្រចេះ។
ដែនជម្រកសត្វព្រៃស្រែពក ត្រូវបានព្រះមហាក្សត្រ នរោត្តម សីហនុ កំណត់ជាតំបន់អភិរក្សតាមព្រះរាជក្រឹត្យ កាលឆ្នាំ១៩៩៣ មានផ្ទៃដីជាង ៣សែន ៧ម៉ឺនហិកតារ (៣៧២.៩៧១) ដែលមានភូមិសាស្ត្រឋិតក្នុងស្រុកកោះញែក ស្រុកកែវសីមា ក្រុងសែនមនោរម្យ និងស្រុកអូតរាំង ខេត្តមណ្ឌលគិរី។ ព្រៃអភិរក្សមួយនេះ ក៏ទទួលរងការកាប់យកឈើធំៗ អស់ស្ទើរទាំងស្រុងដែរ និងការកាប់ទន្ទ្រានយកដីជាសម្បត្តិបុគ្គល អស់ជាច្រើនហិកតារ។
ដែនជម្រកសត្វព្រៃកែវសីមា ត្រូវបានរបបលោក ហ៊ុន សែន កំណត់ជាអនុក្រឹត្យកាលពីខែឧសភា ២០១៦ ស្ថិតក្នុងស្រុកកែវសីមា ស្រុកអូររាំង ខេត្តមណ្ឌលគិរី និងស្រុកស្នូល ខេត្តក្រចេះ ដែលមានផ្ទៃជិត ៣០ម៉ឺនហិកតារ (២៩២. ៦៩០)។ រីឯដែនជម្រកសត្វព្រៃលំផាត់ស្ថិតក្នុងស្រុកលំផាត់ ខេត្តរតនគិរី និងស្រុកកោះញែក ខេត្តមណ្ឌលគិរី ដែលមានផ្ទៃដីជាង ២៥ម៉ឺនហិកតារ (២៥០.០០០) ត្រូវបានកំណត់ជាតំបន់អភិរក្ស ដោយអនុក្រឹត្យថ្ងៃទី៥ មករា ២០១៧។
ជនជាតិដើមភាគតិចទំពួន រស់នៅឃុំសេដារ ស្រុកលំផាត់ ខេត្តរតនគិរី លោក ខាំ និន អង្កេតឃើញថា ដែនជម្រកសត្វលំផាត់ កំពុងទទួលរងកាប់ទន្ទ្រានឈូសឆាយយកដី ធ្វើកសិកម្មខ្លាំងក្លា បែបអនាធិបតេយ្យ គ្មានការទប់ស្កាត់ បង្កឲ្យដីព្រៃអភិរក្សមួយនេះ កាន់តែរួមតូចបន្តបន្ទាប់ រីឯឈើមានតម្លៃនៅតែទទួលរងការកាប់ធ្វើអាជីវកម្មឥតឈប់ឈរ។ លោកថា អ្នកភូមិដែលប្រទះឃើញ ដើមឈើត្រូវគេកាប់ រាយប៉ាយពាសពេញដី បានស្រែកទ្រហោរយំ សោកស្ដាយធនធានធម្មជាតិត្រូវរលាយអស់ស្ទើរទាំងស្រុង បង្កឲ្យប៉ះពាល់ជីវភាពរបស់ពួកគេ គ្មានកន្លែងអាស្រ័យផលបែបប្រពៃណី និងបាត់បង់វាលស្មៅចិញ្ចឹមគោក្របីជាដើម។ «»
អ្នកនាំពាក្យទីស្តីការគណៈរដ្ឋមន្ត្រីលោក ផៃ ស៊ីផាន បដិសេធមិនផ្ដល់បទសម្ភាសន៍ដល់អាស៊ីសេរីទេ នៅថ្ងៃទី២៤ សីហា ដោយលោកបញ្ជាក់យ៉ាងខ្លីថា គោលនយោបាយអភិរក្សព្រៃឈើរបស់រដ្ឋាភិបាលថ្មី នៅមិនទាន់បង្កើតនៅឡើយ ហើយការជម្រាបជួនរឿងនេះបាន ជាកាតព្វកិច្ចរបស់ក្រសួងបរិស្ថាន។
អាស៊ីសេរីបានព្យាយាមទាក់ទង អ្នកនាំពាក្យក្រសួងបរិស្ថាន លោក សៅ សុភាព តែទូរស័ព្ទហៅចូលច្រើនដង គ្មានអ្នកទទួល នៅថ្ងៃទី២៤ សីហា។
ចំណែកប្រធានមន្ទីរបរិស្ថានខេត្តមណ្ឌលគិរី លោក កែវ សុភគ៌ ប្រាប់អាស៊ីសេរីនៅថ្ងៃទី១៤ សីហាថា ដែនជម្រកសត្វនៅខេត្តមណ្ឌលគិរី មាន ៥កន្លែង គ្រប់ដណ្ដប់លើផ្ទៃដីជាង ១លានហិកតារ តែមន្ត្រីឧទ្យានុរក្ស មានតែ ១០៤នាក់ ប៉ុណ្ណោះ មិនអាចទប់ស្កាត់បទល្មើសក្នុងព្រៃការពារបានគ្រប់ជ្រុងជ្រោយនៅឡើយទេ។ បញ្ហានេះទាមទារឲ្យមានការឯកភាពពីរដ្ឋាភិបាលក្នុងការបញ្ជូនមន្ត្រីឧទ្យានុរក្សបន្ថែមទៀត និងបន្ថែមកញ្ចប់ថវិកាជាតិ។ លោកបន្ថែមថា មន្ទីរបរិស្ថានខេត្ត បានសហការជាមួយអង្គការដៃគួរមួយចំនួន និងសហគមន៍នៅមូលដ្ឋាន ក្នុងការទប់ស្កាត់បទល្មើសព្រៃឈើ រួមទាំងកម្លាំងសហគមន៍មូលដ្ឋានផង តែក៏មានពលរដ្ឋខ្លះ បានរួមចំណែកប្រព្រឹត្តបទល្មើសព្រៃឈើដែរ។ «»
កន្លងទៅ លោក ហ៊ុន សែន បានថ្លែងទទួលស្គាល់ថា ឧក្រិដ្ឋកម្មព្រៃឈើកើតមានច្រើនក្នុងព្រៃអភិរក្ស ហើយលោកជំរុញឲ្យមន្ត្រីរបស់លោកយកចិត្តទុកដាក់សហការជាមួយពលរដ្ឋឲ្យគ្រប់ជ្រុងជ្រោយ ផ្ដល់ដំណឹងបទល្មើសព្រៃឈើ៖ «រដ្ឋបាលព្រៃឈើ និងក្រុមបរិស្ថាន មនុស្ស ៥០នាក់ ព្រៃ ៥ម៉ឺនហិកតារ ពិបាកណាស់ ប៉ូលិសមិនងាយរកចោរទេ ប៉ុន្តែជួនកាលចោរ និងប៉ូលិសសហការគ្នាទៀត អ្នកកាប់ឈើ និងអ្នកការពារព្រៃឈើ អាហ្នឹងងាប់បណ្ដោយ»។
ទោះជាយ៉ាងណាក្តី ជាង៣០ឆ្នាំកន្លងមកនេះ ក្នុងមុខតំណែងជានាយករដ្ឋមន្ត្រី លោក ហ៊ុន សែន ដែលមានកាតព្វកិច្ចការពារធនធានធម្មជាតិ មិនអោយវិនាសហិនហោចនោះ បានសន្យាច្រើនរាប់ភ្លេចថា លោកនឹងប្រើសមត្ថកិច្ចរបស់លោកទប់ស្កាត់ និងលំបំបាត់បទល្មើសព្រៃឈើអោយបាន ប៉ុន្តែការសន្យាទាំងនោះគឺជាសន្យាខ្យល់ពីព្រោះមកដល់ម៉ោងនេះ បទល្មើសព្រៃឈើ ជាពិសេសនៅក្នុងព្រៃការពារដោយអនុក្រឹត្យ និងព្រះរាជក្រឹត្យនៅតែកើតមានយ៉ាងខ្លាំងក្លា។ ចំណែករដ្ឋសភាដែលគេមើលឃើញថា ចាំតែប្រថាប់ត្រាអោយលោក ហ៊ុន សែន នោះ ជាច្រើនឆ្នាំកន្លងមកនេះ បានធ្វើច្បាប់ការពារព្រៃឈើជាច្រើនដែរ ប៉ុន្តែច្បាប់ទាំងនោះបានត្រឹមតែនៅលើក្រដាស។ តំណាងរាស្ត្រដែលមានតួនាទីតាមដានប្រសិទ្ធភាពនៃការអនុវត្តច្បាប់ មិនដែលខ្វល់អំពីភារកិច្ចដ៏សំខាន់នេះដែលមានចែងក្នុងរដ្ឋធម្មនុញ្ញឡើយ។
តំបន់ព្រៃអភិរក្សដែលការពារដោយច្បាប់ហើយត្រូវបានបំពារបំពានយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរនោះ នៅមានច្រើនទៀត ក្នុងនោះក៏មាន តំបន់អភិរក្សឧទ្យានជាតិវីរៈជ័យ ឋិតក្នុងស្រុកសៀមប៉ាង ខេត្តស្ទឹងត្រែង និងស្រុកអណ្តូងមាស ស្រុកតាវែង ក្នុងខេត្តរតនគិរីដែរ។ តំបន់អភិរក្សឧទ្យានជាតិវីរៈជ័យ ត្រូវបានអតីតព្រះមហាក្សត្រ នរោត្តម សីហនុ ចេញព្រះរាជក្រឹត្យកំណត់ ជាព្រៃអភិរក្ស ដែលមានផ្ទៃដីជាង ៣៣ម៉ឺនហិកតារ (៣៣២.៥០០) កាលពីខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៩៣។ ព្រៃអភិរក្សនេះ មានព្រំប្រទល់ជាប់ប្រទេសឡាវ និងវៀតណាម ហើយរបបលោក ហ៊ុន សែន បានបញ្ជូនឆ្មាំអភិរក្សជាច្រើននាក់ ទប់ស្កាត់បទល្មើសព្រៃឈើនៅតំបន់នោះ អោយល្អមើលដែរប៉ុន្តែគ្មានប្រសិទ្ធភាព។
សកម្មជនបរិស្ថាន លោក ហេង ស្រស់ ដែលឃ្លាំមើលបទល្មើសព្រៃឈើនៅតំបន់នោះ ឲ្យដឹងនៅថ្ងៃទី២២ សីហា ថា តំបន់ឧទ្យានជាតិវីរៈជ័យ មានដេប៉ូស្តុកឈើក្រុមហ៊ុនវៀតណាម ៦កន្លែង ដែលគេប្រមូលឈើធំៗ ចេញពីព្រៃអភិរក្ស ដឹកតាមច្រករបៀងតូចៗ ទៅក្រៅប្រទេស ដែលមានមន្ត្រីវីរៈព្រំដែនខ្មែរសម្របសម្រួល។ លោកថា ឆ្មាំអភិរក្សឧទ្យានជាតិវីរៈជ័យម្នាក់ បានបង្ហើបថា មេរបស់គាត់បានទទួលសំណូកពីឈ្មួញឈើខុសច្បាប់ ជាថ្នូរបើកដៃឲ្យជនល្មើស កាប់ និងដឹកជញ្ជូនឈើឆ្លងដែនដោយសេរី។ លោកថា អាជ្ញាធរខ្មែរ និងក្រុមហ៊ុន បានឈូសឆាយផ្លូវខ្វាត់ខ្វែង ចូលព្រៃអភិរក្សមួយនេះ បំណងដឹកជញ្ជូនឈើខុសច្បាប់ ក្នុងចន្លោះច្រកព្រំដែនបង្គោលលេខ ០១ ដល់លេខ ១០ ក្នុងស្រុកតាវែង ខេត្តរតនគិរី និងច្រកព្រំដែនមួយចំនួនទៀតឋិតក្នុងស្រុកអណ្តូងមាស។ លោកបន្ថែមថា ច្រកព្រំដែនទាំងនោះ សម្រាប់នាំឈើចេញទៅក្រៅប្រទេស ដោយមានសមត្ថកិច្ចការពារព្រំដែន យាមតឹងតែងមិនឲ្យមនុស្សប្លែកមុខចូល។ «»
លោក ហេង ស្រស់ បន្ថែមថា សមត្ថកិច្ចនៅតំបន់នោះ និងមន្ត្រីបរិស្ថានប្រដាប់ដោយអាវុធ ធ្លាប់បានហាមឃាត់ក្រុមយុវជនការពារបរិស្ថាន មិនឲ្យចុះទៅទីនោះទេ ដោយគំរាមពួកគេចាប់ដាក់គុក បើនៅតែមានៈ។ លោកថា មន្ត្រីបរិស្ថាន និងសមត្ថកិច្ចពាក់ព័ន្ធ ដែលប្រចាំការនៅតំបន់នោះ បានទទួលសំណូកពីជនល្មើស ជាថ្នូរមិនអនុវត្តច្បាប់ព្រៃឈើស្ទើរក្លាយជាទម្លាប់ទៅហើយ។ «»
ចំណែកនៅខេត្តព្រះវិហារ មន្ត្រីតស៊ូមតិ នៃអង្គការពន្លកខ្មែរ លោក ប៉ិច សោភ័ណ អង្កេតឃើញថា ដែនជម្រកសត្វព្រៃព្រះរកា និងដែនជម្រកសត្វព្រៃបឹងពែរ ក្នុងខេត្តព្រះវិហារ ក៏កំពុងប្រឈមវិនាសហិនហោច ក្រោមរូបភាពការផ្តល់ដីសម្បទានសេដ្ឋកិច្ច និងឈ្មួញមានងារជាឧកញ៉ាខ្ចីដៃពលរដ្ឋ កាប់ឈើលក់ឲ្យខ្លួន។ លោកថា ករណីនេះ ជាការរួមចំណែកបំផ្លាញធនធានធម្មជាតិយ៉ាងសំខាន់ ដែលមន្ត្រីនគរបាលយុត្តិធម៌មិនហ៊ានអនុវត្តច្បាប់។ «»
ចំណែកដែនជម្រកសត្វព្រៃព្រះរកា មានផ្ទៃជាង ៩ម៉ឺនហិកតារ (៩០.៣៦១) ទទួលស្គាល់ដោយអនុក្រឹត្យកាលពីខែ ឧសភា ឆ្នាំ ២០១៦ ឋិតនៅស្រុកឆែប ស្រុកត្បែងមានជ័យ និងស្រុកជាំក្សាន្តរបស់ខេត្តព្រះវិហារ ក៏ទទួលរងការកាប់ទន្ទ្រានយកដីធ្វើជាកម្មសិទ្ធិ និងការកាប់ឈើមានតម្លៃពីសំណាក់ឈ្មួញមានងារជាឧកញ៉ា និង ក្រុមហ៊ុនសម្បទានសេដ្ឋកិច្ចចិនជាដើម។
ចំណែកដែនជម្រកសត្វព្រៃ បឹងពែរ មានទីតាំងនៅខេត្តសៀមរាប ព្រះវិហារ និងកំពង់ធំ ដែលមានផ្ទៃក្រឡាជាង ២៤ម៉ឺនហិកតារ (២៤២.៥០០) ចេញដោយព្រះរាជក្រឹត្យ ថ្ងៃទី០១ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៩៣។ ព្រៃអភិរក្សនេះមានក៏ក្រុមហ៊ុនសម្បទានវិនិយោគដីធ្វើកសិកម្ម និងមានឈ្មួញមានឥទ្ធិពលខ្លះ កាប់ឈើធ្វើអាជីវកម្មទ្រង់ទ្រាយធំ ក្នុងនោះក៏មានក្រុមហ៊ុន ទ្រី ភាព ផង ចូលកាប់ឈើមានតម្លៃជាបន្តបន្ទាប់។
រីឯដែនជម្រកសត្វព្រៃឡង់ ឋិតក្នុងចន្លោះខែត្រចំនួនបួន គឺខែត្រក្រចេះ ស្ទឹងត្រែង ព្រះវិហារ និងខែត្រកំពង់ធំ ត្រូវរដ្ឋាភិបាលប្រកាសបង្កើតជាដែនជម្រកសត្វព្រៃ កាលពីថ្ងៃទី៩ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០១៦ មានផ្ទៃដីជាង ៤៣ម៉ឺនហិកតារ (៤៣១.៦៨៣ហិកតារ) ឋិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ក្រសួងបរិស្ថាន ក៏កំពុងទទួលរងការកាប់យកឈើមានតម្លៃយ៉ាងពេញទំហឹង ហើយបច្ចុប្បន្នឈ្មួញសម្រុកកាប់ដើមឈើផលិតជ័រទឹកធ្វើអាជីវកម្ម បង្កប៉ះពាល់សេដ្ឋកិច្ចពលរដ្ឋរាប់ពាន់គ្រួសារ។
ក្រុមស្នូលព្រៃឡង់ ខេត្តក្រចេះ លោក ឯក វណ្ណា អង្កេតឃើញថា សហគមន៍នៅមិនទាន់មានទំនុកចិត្តលើការអភិរក្សព្រៃឈើរបស់ក្រសួងបរិស្ថាននោះទេ ខណៈដែលពួកគេប្រទះឃើញ ការដឹកឈើតាមគោយន្តចេញក្តៅ និងមានថៅកែឈើខ្លះ ជាអ្នកកាងបទល្មើសក្នុងព្រៃតែម្ដង។ លោកថា អ្នកដឹកឈើទាំងនោះភាគច្រើន ឆ្លងកាត់ស្នាក់ការឆ្មាំអភិរក្ស របស់ក្រសួងបរិស្ថាន។ «»
សកម្មជនបរិស្ថាន ជនជាតិដើមភាគតិច និងមន្ត្រីសង្គមស៊ីវិល ទទូចឲ្យរបប លោក ហ៊ុន សែន ភ្ញាក់រឭកខ្លួនឡើង និងត្រូវរួមគ្នាការពារព្រៃឈើដោយស្មោះត្រង់ចំពោះជាតិ មិនត្រូវយកធនធានរបស់ជាតិ ជាល្បែងលេងសើច បម្រើប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួននោះទេ ខណៈដែលពួកគេរកឃើញថា មនុស្សមានងារជាឧកញ៉ា ប្រព្រឹត្តទង្វើជាឧក្រិដ្ឋជនបានបំផ្លាញព្រៃឈើជាប្រព័ន្ធ៕
No comments:
Post a Comment